جهنم جلوی چشام بود. يه يارويی داشت با لگد محكم می‌كوبيد به در كوچيكه. قفل بود. كوبيد،
كوبيد، كوبيد. صدای شكستن استخونِ ساق پاشو شنيدم. فرياد كشيد. صدای فريادو ولوله تمام دنيارو
گرفته بود. چند نفر محكم به در كوبيدن. آتيش ديگه داشت با دود تو سينما جولان ميداد. خدايااااا داشتم
كور می‌شدم. در كوچيكه شكست. يه سری ريختن رو هم. خودمو انداختم رو جمعيت. به هر زوری كه
شد خودمو كشيدم بيرون. پشت سرم دودو آتش از در كوچيكه ريخت تو خيابونِ داغ. صدای جيغو فرياد
مردم تو آتيش خيلی وحشتناكه. خيلي، خيلي، خيلي. اونايي كه خودشونو نجات داده بودنو مردم اطراف و
مغازه‌دارا رو زمين می‌كشيدن عقب. همه به در آهنی اصلی خيره شده بودن. صدای مشتو لگد از پشت در اصلی،
مثِ كابوس بود. يهو يكی شبيه يه گوله‌ی آتيش از در كوچيكه پريد بيرون. انگار كه يه شهاب سنگ
بخوره به زمين. همون جا رو آسفالت سوخت و آب شد. واااای خدا، خدا، خدا.