سکانس اول
روز/ بیرون/ ترمینال جنوب
اتوبوس سفید رنگ با تابلوی کوچکی که روی آن الیگودرز/ لرستان نوشته شده است وارد جایگاه شماره .... ترمینال جنوب می¬شود.
راننده: تهران، تهران... کسی خواب نمونه.
مسافران در حال پیاده شدن از اتوبوس هستند. شاگرد راننده صندوق اتوبوس را باز کرده و مسافران در حال برداشتن چمدان¬هایشان هستند.
از درب عقب اتوبوس دختری با مانتو و شلوار مشکی، شال سورمه¬ای خالدار سفید در حالیکه دو گیس بلند از دو طرف شانه¬هایش آویزان است، یک جفت کفش پاشنه ۵ سانت و کیف مشکی تقریبا بزرگی روی دوشش، روی پله آخر اتوبوس می ایستد. به آسمان نگاه می کند و هوا را به درون ریه¬هایش می فرستد. چشمانش را می بنددو نفس عمیقی می کشد. سپس از اتوبوس پایین می آید و آخرین ساک دستی جا مانده در صندوق اتوبوس را بر میدارد و به سمت مترو می رود.
صدای دلالان اتوبوسرانی به گوش می¬خورد. مشهد سوار شید.... خرم آباد جا نمونی، خرم آباد.... خرمشهر، اهواز، اندیمشک اتوبوس vip و ...
اتوبوس سفید رنگ دیگری به ترمینال وارد می¬شود. دختر بدون توجه به ورود اتوبوس از چند قدمی جلوی اتوبوس می¬گذرد و به آن طرف خیابان می¬رود. دوربین دورادور دختر را نشان می¬دهد که در ازدحام شلوغی درب ورودی مترو گم می¬شود.
سکانس دوم
روز/ داخل/ مترو
با وجود اینکه هوا تازه روشن شده اما صندلی¬های مترو پر هستند. دختر سر پا ایستاده و به میله دستگیره کنار درب قطار تکیه زده است. بسیار فکری و غمگین به نظر می¬رسد. چشمان مشکی و درشتش بسیار بی¬روح است. درست شبیه یک مجسمه.
فروشنده¬ خانمی (چاق با قدی متوسط) در همان واگن در حال تبلیغ انواع گل سر و کش مو دخترانه است. دختر نگاهش به سمت فروشنده مترو گره می¬خورد و تمام حرکات و جملاتش را زیر نظر می¬گیرد.
مترو در چندین ایستگاه مختلف می¬ایستد و مجددا پر و خالی می¬شود. دختر همچنان چشم به فروشنده مترو دوخته و با حرکات سر و چشم او را دنبال می¬کند.
در ایستگاه مولوی فروشنده از قطار پیاده می¬شود. دختر سریعا به دنبال فروشنده از قطار پیاده می¬شود.
سکانس سوم
روز/ داخل/ مترو
فروشنده مترو بساطش را روی صندلی¬های انتظار پهن می¬کند، کیفش را از روی دوشش برمی¬دارد و مشغول شمارش پول¬هایش می¬شود. دختر به آرامی به کنار فروشنده مترو می¬رود و روی صندلی کنار بساط پخش شده فروشنده مترو می¬نشیند. با همان نگاه سرد و بی¬روح به فروشنده مترو زل می¬زند.
فروشنده مترو: چیزی می¬خوای قشنگم؟
دختر: سری تکان داد و زیر لبی گفت: نه....
فروشنده مترو: روی صندلی نشست، پول¬هایش را مجدداً درون کیفش گذاشت و گفت: خداروشکر امروز کاسبی بدک نبود.
دختر (نگاهش به بساط پخش شده روی صندلی های مترو بود. دوربین انواع گل سر و کش موی زنانه را از نگاه دختر نشان می¬دهد): دختر سرش را بلند کرد و مجدداً به فروشنده مترو نگاه کرد و گفت: به منم یاد میدی؟
فروشنده مترو (در حالیکه یک دسته کش مو و گل سر در دستش بود و بعضی کلیپس موها را جابه جا می-کرد): چی رو یادت بدم قشنگم؟
دختر: فروشندگی تو مترو رو...
فروشنده مترو سری تکان می¬دهد. آه سردی می¬کشد، و دسته کلیپس موها را روی پاهایش می¬گذارد و می-گوید: این روزها همه می¬خوان فروشنده مترو بشن. ببین خوشگلم اصلاً فکر نکن کار ما راحته، ما هم بدبختی¬های خودمون رو داریم. چکمون برگشت می¬خوره، مامورها بارمون رو می¬گیرند، با همکارا دعوامون میشه... آخر سر هم دست از پا درازتر میریم خونه. همیشه که اینطور نیست ما کاسبی داشته باشیم...
دختر: من تازه رسیدم تهران، جایی ندارم که برم، کاری هم ندارم که انجام بدم. خواهش میکنم کمکم کنید.
فروشنده نگاهی به سر تا پای دختر انداخت و گفت: یعنی چی جایی نداری؟ یعنی همینجوری پا شدی اومدی تهران بدون مسکن و سر پناه؟ شب رو می¬خوای کجا بری؟
دختر: حالا یه مقدار پول دارم. شب میرم مسافر¬خونه یا هتل.
فروشنده با تعجب و تمسخر: مسافر خونه؟ دختر جون تو اصلاً می¬دونی شبی چنده؟
دختر با بی¬اطلاعی سری تکان داد و گفت: چنده؟
فروشنده: کم کمش یه تومن.
دختر: میلیون؟؟؟!!!
فروشنده با پوزخند: پ ن پ... تومن... تو مثل اینکه اصلاً تو باغ نیستی هااااا... نون و آبت نبود، تهران اومدنت برا چی بود؟
در همین حین قطار دیگری وارد جایگاه می¬شود. فروشنده بساطش را جمع می¬کند و وارد قطار می¬شود. دختر به دنبالش می¬رود.