کنار دریاچه ی سیاه
بهروز قنبر حسینی
خلاصه داستان:
دو زوج بعد از جند سال که از فوت بچه هایشان می گذرد به دیدار هم می ایند. این دیدار با حرفهای روزمره اغاز می شود و سپس فاجعه های انسانی یکی پس از دیگری اتفاق می افتد. انها هر کدام دیگری را مسئول مرگ بچه هایشان می دانند .
ملاحظات: نامشخص
نوع اثر: نمایشنامه ترجمه
زمان: 90 دقیقه
ژانر: تراژدی
مخاطب: بزرگسال
تعداد پرسوناژ: (0 کودک - 2 مرد - 2 زن)
نوع اجرا: 1 پرده
مضمون اثر: خانواده, تنهایی, ،, زوال, انسان, مدرن
ادی: اولین دیدار مون
السه: اون موقع
ادی: اولین شب دیدارمون اون موقع
کلوئه: شبی که همه مون نزدیک بود که
السه: یه جورایی خاص بود
ادی: اره و با مزه
جانی: با مزه نبود
کلوئه: ما همگی خیلی شیفته ی هم شده بودیم
السه: ار ه همین جور بود
کلوئه: می شه این رو گفت مگه نه
ادی: چرا چرا همین جوری بود
السه : خیلی خندیدیم
جانی: من ترسیده بودم( رو به السه) من نگرانت بودم
کلوئه: نه ما خوشحال بودیم
السه: ما تازه به این شهر اومده بودیم
کلوئه: و شما ما رو دعوت کرده بودین
ادی: ادم می تونه به خاطر بیاره قدم زدن در کنار دریاچه ی سیاه
جانی: بدون حس یه بار کامل دور دریاچه
ادی: ما چهار نفر ( مکث)
جانی : ما چهار نفر
السه: ما خیلی رسمی بودیم جانی و من لباسهای شیک و رسمی مون رو پوشیده بودیم ( مکث) قبلش من فکر کرده بودم که ملاقاتمون خیلی خشک و رسمی می شه و واسه همین هم به جانی گفتم یه سری بزنیم و تموم
هر چهار نفر خنده ی خشک و رسمی می کنند
جانی: السه و من ما بودیم
کلوئه: ما خسلی شیفته ی هم شده بودیم