آینه و غمِش
سینا کاظمیان
خلاصه داستان:
اقتباسی از شعر کولی سیمین بهبهانی و آهنگ THE GYPSY همایون شجریان.
ملاحظات: این نمایش در سال ۱۴۰۴، در جشنواره تئاتر دانشگاه بوعلی سینا همدان حضور داشت. نمایش برگزیده شد، مقام سوم متن را کسب کرد. بعد ها به مدت شش شب در سالن پلاتو دانشگاه بوعلی سینا همدان اجرا رفت.
نوع اثر: مونولوگ
زمان: 15 دقیقه
ژانر: ملودرام
مخاطب: دانشجو
تعداد پرسوناژ: (0 کودک - 0 مرد - 1 زن)
نوع اجرا: 1 پرده
مضمون اثر: مونولوگ, عشق،, تکگویی, سیمینبهبهانی, سیناکاظمیان،, همایونشجریان, رفتآنسوارکولی،, آینهومانس, کولی
متن اجرا شده
متن برنده جایزه
من ادعا نمی کنم که اونو دقیق و کامل می شناسم، من در مقابل اون ضعیف
بودم و شاید این ضعف باعث شد که اونطور که من عاشقشم اون نباشه. مانس، نویسنده بزرگی بود، با ظلم و
آزادی کشی در مبارزه بود. میخواست به مردم خدمت کنه. چشم های درشت و نافذش، ابروهای کمانی، و
عینک سیاهی که همیشه به چشم داشت، وقتی به جایی خیره می شد، فکر میکردی میخواد رگ و خونتو از
گوشت و پوست استخوان بیرون بکشه. از اونهایی که جز شکم و تن خودشون هدف دیگری نداشتن تنفر
داشت. می گفت »اینها فقط می آیند و اکسیژن حرام میکنند ، هیچ آمده و هیچ میروند.« چطور او، منو به
این حال انداخته! شاید اون رفته و داره خوش خوش میگرده. درحالی که من تو اون محله خودمون دیگه
جایی ندارم... ... آره ما تنهایی ای داشتیم.