صحنه یک
همه جا تاریک است.صداهای نامفهومی مثل خندیدن،یا شاید صحبت کردن
زن و مردی که خلوت کرده اند به گوش می‌رسد. با صدای گریه نوزاد
کم،کم‌صحنه روشن می شود.
درون صحنه وسایلی به هم ریخته و آشفتگی کامل نمایان است.
ی دخترانه در وسط صحنه خودنمایی می کند.
عروسک
دختر گیج و منگ وارد صحنه می شود.دور تا دور صحنه را طی می
کند،انگاری چیزی را گم کرده.با دیدن عروسک او را برداشته و روی زمین
مینشیند.
دختر(نفس عمیقی می کشد):چه عروسک خوشگلی ؟همیشه دوست داشتم یه
ی به یه دختر
دونه از این عروسکا داشته باشم.تنها چیزیه که تو تاریک
آرامش میده.(عروسک را نوازش می کند)اینو بابام برای به دنیا اومدن من
گرفته بود.یعنی قبل از اینکه من بدنیا بیام این زودتر از من اومده بود تو
خونمون.(می خندد).مامانم با این بچه داری رو تمرین میکرد.(عروسک را
مثل کودکی که روی پای مادر برای خواباندن می گذارد).
لالالالا گل پونه
گل زیبای بابونه
بپوش از برگ گل پیرهن
هوا گرمه تابستونه
لالالالا شب تیره
بخواب گلبرگ من دیره
تموم ماهیا خوابن
چرا خوابت نمی گیره
بالاخره خوابید(عروسک را از روی پاهایش بر میدارد)