زن: واقعاً آخرش که چی؟ حالا گیرم من سیگار رو هم به خاطر مامانِ تو تَرک کردم، همین؟ مشکل کل زناشویی ما شد یه سیگار کشیدن من؟ نه گذاشت نه برداش گفت چون عروسش سیگاریه پس بدکاره‌س؟ بعد تو ام چیزی نگفتی؟ بابای تو سی و پنج ساله داره سیگار میکشه بدکاره‌س؟ خود تو سیگار میکشی بدکاره‌ای؟ نصف اروپا و امریکا و جهان سیگارین الان بدکاره‌ن؟ همین؟ اونوقت تو به مامانت نگفتی که اگه زنت سیگاریه به جاش عاشق منه، وفاداری من به تو مهمه یا سیگار کشیدنم؟ خوبه برم هفت قلم آرایش کنم مو بیرون بذارم هزارجور غلط دیگه کنم و از صبح تاشب بشینم با این و اون حرف مفت بزنم سر اینکه دیشب کی با شوهرش چیکار کرده و نکرده بعد سیگارم نکشم؟ سیگار شد معیار خوبی و بدی آدم؟ سیگار شد معیار وفاداری من به تو؟ خوبه عین اون زنِ رامینِ پسر عمه‌ت هر حرف نامربوطی از دهنم دربیاد آخرشم جانماز آب بکشم و بشم عروس پاکدامن فامیل؟ خوبه؟ این بود قرار ما؟ این بود این زندگی آرمانیِ ما؟ این بود؟