شخصیت ها:
توپاتی: هزار پایی که قصد ازدواج دارد.
اوستا پینه: کفشدوزکی که توپاتی به او سفارش دوخت کفش داده.
خانوم لاکپشت
خانوم زنبور
خانوم عنکبوت
پاتینا: خانوم هزار پا
گروه نوازندگان: سه مورچه با ساز های ساختگی
( تمامی شخصیت ها نیمه تنپوش هستند بازیگران با استفاده از طراحی لباس مخصوص و گریم شبیه حشرات می شوند)
( چند بند رخت که روی آن ها جوراب های بلند رنگارنگ پهن شده روی صحنه از سمت چپ به راست و راست به چپ حرکت میکنند ، صدایی از بیرون صحنه به گوش می رسد)
صدای توپاتی: فکر میکنید این همه جوراب برای چیه؟ آیا اینجا یه مغازه جوراب فروشیه ؟ یا یه کارگاه جوراب بافی؟ نه! این بند رخت خونه منه! حالا با این همه جوراب فکر می‌کنید من کی هستم بله یه هزار پا!
( هزار پا از سمتی با حرکات موزون وارد می‌شود ، او چند جفت کفش لنگه به لنگه به پاهایش دارد ، ترانه ای در معرفی خودش می خواند، مورچه ها در گوشه ای از دکور با ساز های خود هزار پا را در خواندن ترانه اش همراهی می کنند)
توپاتی: آی تاتی تاتی تاتی!/ اسمم چیه؟ توپاتی
کفشام لنگه به لنگه /هر کدوم از یه رنگه
پاهام یکی دو تا نیست/ هزار پا بودن عالیست
گشتم دنبال کاری/ کاری با پول عالی!
آشپزی ، بقالی ، نجاری/ میوه فروشی ،گچ کاری
اما نبود، هیچ کجا/ کاری برای هزارپا
گشتم و هیچی ندیدم/ هی دور خودم چرخیدم
تا آخر سر یه جایی/ پیدا کردم یه کاری!
کارم چیه؟ مانکنم! / گونی میاد به تنم
پشت ویترین می‌شینم/ جوراب نمایش میدم!
ساق کوتاه, ساق بلند، ورزشی/ پلاستیک ، پنبه ای یا پشمی
همه جوره اینجا جوراب هست/ بفرمایید فوق العاده است
حالا.....( خجالت می کشد)
حالا بعد یه عمری/ تنهایی و دربه دری
حالا که یک کاری هست/ آب و نون کمی هست
می‌خوام که داماد بشم/ لباس نو بپوشم
اما ندارم هنوز/ هزار تا کفش خوش دوز
اوستا پینه میدوزه/ برای یکی دو روزه!
میرم سفارش بدم/ کارمو طولش ندم ...
( بعد از پایان ترانه او به همراه مورچه ها خارج می‌شود بند های رخت از صحنه می روند )